ՕԳՏՎՈՂԻ ՄՈՒՏՔ
Գրանցում
вернуться к обычному виду

Նորություններ

"Պաղ հայկական գարուն (Քաղաքական նշագրումներ)" - Հրաչյա Արզումանյան

20-րդ դարավերջին, 21-րդ դարասկզբին հայկական պետականության ճյուղավորումը երկու պետությունների՝ ճանաչված և չճանաչված, խորհող մարդկանց մեծամասնության մոտ ընկալվում էր ավելի շուտ ստիպողական միջոց և զիջում “միջազգային հանրությանը”, քան հայկական ազգային շահերից բխող քայլ:
Այդուհանդերձ, վերջին իրադարձությունների լույսի ներքո հայկական երկու պետությունների հարացույցը այլ դիտանկյունով գնահատման կարիք ևս ունի: Հայությունը հերթական անգամ ականատեսը եղավ այն բանի, որ ճգնաժամային գործընթացները կարճաժամկետ հեռանկարում ուղեկցվում են հայկական պետականության թուլացմամբ և, հնարավոր է՝ նույնիսկ, կայունության կորստով:
Պատերազմական իրավիճակում գտնվող ժողովրդի համար իրադարձությունների նման զարգացումը կարող է ավարտվել աղետով: Համենայնդեպս, այս մասին է վկայում ժողովուրդների, այդ թվում՝ և հայ ժողովրդի, պատմական փորձը:

02.05.2013 Մեկնաբանություններ:0

"Ազգային ունիվերսալիզմը եւ ապազգային ազգայնականությունը" - Հրանտ ՏԷՐ-ԱԲՐԱՀԱՄԵԱՆ

Պահպանենք մեր մշակույթը» կոչն ամենատարածվածներից է Հայաստանում: Թվում է՝ ոչ մի սխալ դրանում չկա: Սակայն վերլուծելու դեպքում ենթատեքստում կարող է զգացվել «ներքին գաղութատիրության» յուրահատուկ երանգ: Ընդհանրապես, աշխարհում պահպանման ենթակա են համարվում նախ էքզոտիկ էթնիկ խմբերի ազգագրական մշակույթները, որոնք հիմնականում զուրկ են այլևս զարգանալու և առաջընթաց ապրելու ներուժից: Այդ մշակույթների նկատմամբ արտաքուստ բարյացակամ վերաբերմունքը կարելի է կասկածի տակ առնել որպես քողարկված կամ բացահայտ գաղութատիրությանը բնորոշ «մեծական» հովանավորչություն բնիկների հանդեպ: Նույն վերաբերմունքն առկա էր նաև սովետական պաշտոնական հովանավորչության ենթատեքստում տեղական (ոչ ռուսական) մշակույթների հանդեպ: Սովետական համատեքստից էլ փաստացի ժառանգվել է այսօրվա «պահպանենք»-ը: Այստեղ է, ի դեպ, «ազգային»-ի և անկախ Հայաստանի սուր հակադրության հիմնական պատճառը. այսօրվա «ազգայինը» սովետական շրջանում ազգի մասին պատկերացումների շարունակությունն է, մինչդեռ անկախ հանրապետության պայմաններում պահանջվում են միանգամայն նոր մոտեցումներ: Վերլուծելու դեպքում նու՛յն թաքնված գաղութատիրական կոդը կարելի է գտնել հայկականի հանդեպ հայաստանյան մտավոր վերնախավի մի զգալի մասի վերաբերմունքում. այն է՝ «ներքին արևելագիտություն»: «Ներքին արևելագիտական» և «պահպանողական» հարացույցներում ազգային մշակույթն ընկալվում է իբրև տեղական յուրահատկություն, «կոլորիտ», «ունիկալություն»:

15.03.2013 Մեկնաբանություններ:0

"Փոխադարձ ակտիվություն" - Կարեն ԱՂԵԿՅԱՆ

Թեզիսներ Նախախորհրդարանի «Հայրենադարձությունը և ազգային անվտանգության մարտահրավերները» թեմայով առաջին լսումի ելույթի համար

Իմ կարծիքով, Հայությունը դեռ չի ավարտել իր՝ որպես արդիական ազգի ձևավորումը: Չի ամրապնդվել ընդհանուր ճակատագրի տեսլականը: Կան առանձին հատվածներ, որոնք ըստ էության ավելի շուտ ռուսահայության, տաճկահայության, պարսկահայության ժառանգորդներ են հանդիսանում: Հայաստանում անհրաժեշտ է ակտիվ քարոզչություն տանել Սփյուռքի հետ մեկ ամբողջություն լինելու մասին՝ անկախ մշակութային և հասարակական-հոգեբանական բոլոր տարբերություններից: Նույն կերպ Սփյուռքում պետք է քարոզչություն տարվի այն ամենի երկրորդայնության մասին, ինչը կապված չէ Հայաստանի հետ:

21.12.2012 Մեկնաբանություններ:0
Использован шрифт AMG Anahit Semi Serif предоставленный ООО <<Аракс Медиа Групп>>